Het vinden van een pension of oppasadres voor een hond of kat kan lastig zijn en daarom nemen veel mensen hun huisdier gewoon mee naar de camping. Daarnaast is het erg leuk om je trouwe viervoeter mee te nemen op vakantie. Wanneer je niet te ver hoeft te reizen en je huisdier eraan gewend is is dat meestal ook geen enkel probleem. Toch is het het meenemen van je huisdier best spannend. Want wat als hij of zij wegloopt? Gelukkig bestaan er verschillende soorten GPS trackers waarmee je precies weet waar je huisdier zich bevindt. Wij hebben de Weenect GPS tracker voor je getest en laten je in deze review weten wat we er van vonden.
Kerstvakantie. Voor ons dé tijd om de zomervakantie voor het komende jaar weer te boeken. Zo ook deze keer. En dat was even puzzelen, want we gaan het anders dan anders doen. Flink anders. Normaal gesproken zijn wij niet zo van de roadtrips. Of van de hele zooi middenin de zomervakantie verkassen om twee verschillende campings aan te doen. Wij zijn meer van: één bestemming, spullen uitpakken, landen en lekker chillen. Wel met allerlei verschillende uitstapjes (sportief en cultureel), maar dan vanaf één handige uitvalsbasis. Maar komende zomer pakken we het voor het eerst heel anders aan.
Kamperen is fantastisch. Daar zijn we het over eens, toch? De hele dag genieten in de buitenlucht. Niks moet, alles mag. Heerlijk vind ik het. Maar wie vaker op de camping staat, weet: kamperen doe je nooit alleen. Want met al die tenten, caravans en campers komt ook een bont gezelschap aan typetjes mee. Je vindt ze overal. Van Terschelling tot de Spaanse Costa Brava. Hieronder vind je de zeven meest markante kampeertypes die je gegarandeerd wel eens tegenkomt. Heb jij ze al gespot?
Onze vakantiekeuze voor dit jaar voelt een beetje als vreemdgaan. En niet eens (lees hier mijn blog: camping of glamping) omdat we onze sleurhut verruilden voor een stacaravan of luxe safaritent, wat eigenlijk het plan was. Integendeel. Want we gaan dus gewoon weer met ons huisje op wielen richting de zon. Maar Francofiel als we zijn, gaan we er dit jaar op uit naar… Kroatië. Wat? Kroatië? Yes, Kroatië it is! Tikkie andere camping dan we normaal boeken, maar we waren alle vier toe aan iets anders. Een frisse beleving in een compleet nieuwe omgeving. En eerlijk is eerlijk: ik kan niet wachten!
Ook dit was een vraag op social media, en mijn fantasie sloeg op hol. Niet dat ik ooit van mijn leven ooit echt een camping zou willen bezitten, ik ben nogal lui aangelegd en regelmaat dat is ook niet zo mijn ding. Daarnaast ben ik veel te blij dat in 2024 mijn pensioen in ging, dus geen enkele arbeid meer voor mij!! Maar ik heb natuurlijk, zoals iedereen wel een beeld over hoe mijn droomcamping er uit zou zien. In je dromen kan je visualiseren wat je wilt zonder dat je anderen beledigt, want het is slechts een illusie en niet echt, toch?
In 2023 brak mijn man zijn hielbeen in vier stukken en moest vervolgens een half jaar revalideren. In 2024 wisselde ik van baan naar een plek die me doodongelukkig maakte en waarin ik mezelf maandenlang voorbijliep om het tóch te laten slagen. Het waren twee pittige jaren, kan ik wel zeggen. “Ik gun ons in 2025 gewoon écht een keer een relaxte vakantie”, sprak ik vorige week voor het eerst hardop uit tegen mijn man. “Met minder inpakstress, minder reistijd en meer joie de vivre.” Want hoe gek ik ook op kamperen ben, ik vind het soms ook echt druk en intens. Dus voor de zomer van 2025 is het de vraag: wordt het camping of glamping?
Als ik op een camping kom en er liggen papiertjes klaar met een weekprogramma van het animatieteam, rijd ik het liefst alle kilometers meteen weer terug naar huis. Zit het in een app? Dan geef ik graag nog een beetje extra gas. Van mij mogen animatieteams op campings best verdwijnen. Ze slaan alle creativiteit om zelf leuke dingen te bedenken dood en ik kan na twee minidisco’s echt geen Tsjoetjoewa of Hokey pokey meer horen. Maar ja. Ik ga niet in mijn eentje op vakantie. En hoewel onze kinderen echt niet de hele dag vermaakt hoeven of hoefden te worden, moet ik ook bekennen: een beetje animatie op de camping heeft toch ook wel voordelen...
Het mooiste van kamperen? Het vrije gevoel natuurlijk! De hele dag buiten zijn, een paar weekjes middenin de natuur leven en gewoon genieten van eenvoud. Voor mij persoonlijk heeft het iets magisch. Maar eerlijk is eerlijk, je moet er ook wel een beetje voor gemaakt zijn. Want kamperen gaat nogal eens gepaard met wat hobbeltjes en uitdagingen die je niet tegenkomt als je alleen maar je koffertje hoeft te pakken en met je Tui-pakketreisje richting een lekker eiland vliegt. Hier een paar voorbeelden. Durf jij daarna nog?
Oké, ik zal eerlijk tegen je zijn. Ik vond suppen nogal suf. Ik zag er ze zo af en toe voorbij varen in de grachtjes bij mij in de buurt. Mensen van middelbare leeftijd in felgekleurde pakjes. Quasi nonchalant, beheerst en geruisloos schuiven ze dan over het water. Het lijken wel ninja's. Dat suppen is niets voor mij! Dacht ik ... Tot ik mijn vooroordelen aan de kant schoof en het tijdens mijn kampeervakantie eens probeerde ...
Het begon toch zeker tien jaar geleden. We waren onderweg in Bretagne, kwamen uit Normandiē, en zochten naar een leuke camping. Mijn lief had er wat opgeslagen maar ze konden ons geen van allen charmeren. De laatste die we hadden bekeken, lag supergunstig, de zee was vlakbij. Zo'n typische Franse camping waarvan je vooraf al weet dat je er als buitenlander/staander niet tussenkomt. De wind kwam echt van de verkeerde kant, er hing een penetrante kapotte zeelucht. Of zoals wij dan zeggen, met zwaar Frans accent:"Quelle meur"! Absoluut geen correct Frans maar iedereen in Nederland kent het woord 'meuren' voor stinken. En wij zijn dol op onze zelfverzonnen Franse uitdrukkingen. Dat gaf de doorslag: doorrijden. Om daarna naar de laatste troef te reizen ...
Als jong meisje was ik op de camping regelmatig mijn moeder kwijt. Niet dat ik er zomaar vandoor ging of dat ik haar op een drukke markt of in een overvolle supermarkt uit het oog verloor, nee… zij ging even naar de wc en vervolgens was ze een uur weg. Of anderhalf. Onderweg moest ze namelijk langs tien of twaalf kampeerplekken en dat was nou precies het probleem. Mijn moeder kon namelijk nooit gewoon even hallo zeggen en doorlopen. Overal waar ze de kans kreeg, stond ze tien minuten (of langer) te kletsen. En wij maar denken ‘waar blijft ze toch?’
Als jong meisje vond ik het fijnste aan de zomervakantie dat ik op mijn eigen luchtbedje in mijn eigen tentje mocht slapen. Ik sliep echt nergens zo lekker als op dat luchtbed. Maar ja, toen bestond de Coleman Sleeping Mat 12.0 Double natuurlijk nog niet. Nu wel. En ik mocht hem testen. Samen met mijn dochter Elin bracht ik een nachtje door op deze luxe, zelfopblaasbare slaapmat. Op een camping in Nederland. De nacht was nat. Maar het slapen heerlijk.
Vorig jaar kocht ik een 2 Cook 3 Pro Deluxe. Dit is een tweepits kooktoestel van het merk CADAC | Dometic. Ik was vooral gecharmeerd van de degelijkheid, het fraaie uiterlijk en de vele accessoires die je krijgt wanneer je deze versie van dit kooktoestel koopt. Inmiddels zijn we een jaar verder en ik heb er al veel op gekookt. Wil je weten hoe hij mij is bevallen en of dit ook voor jou een slimme koop is? Je leest er alles over in deze review over de Cadac 2 Cook 3 Pro Deluxe.
Dat is de vraag die Campingzoeker stelde op social media. Ik antwoordde dat ik er een blog over kon schrijven en dat werd me dan ook van harte aangeraden. Toch twijfel ik er nu aan of het wel een kampeerervaring is want het gaat over autopech terwijl we kampeerden. En niet een avontuur op een camping. Toch waag ik het erop..
Op vakantie met jonge kinderen is hard werken. Keihard werken vaak. Kamperen is voor kinderen natuurlijk het mooiste wat er is, en voor ons volwassenen uiteraard ook, maar tegelijkertijd ren jij met de vlekken in de nek de hele camping over als je je bloedje twee minuten uit het oog bent verloren. En zeg nou zelf, wat zou jíj doen als je de wereld aan natuur om je heen hebt waar je van alles kunt ontdekken? Eropuit toch? Het resultaat is alleen dat jij aan het einde van de vakantie aan het infuus kunt en alweer toe bent aan een nieuwe vakantie. In je eentje. Op een lege camping.
Precies op het moment dat ik door het geklier op de achterbank bijna rijp ben voor de psychiater, dat ik voeten als ballonnen heb door m’n opgetrokken benen, dat ik het zweet in de nek heb staan omdat ik niet meer bijkwam na de verstikkende hitte van de laatste stop en dat ik wel kan janken omdat m’n laatste flesje water leeg is… Precies op dat moment is hij daar. Als een oase in de woestijn, als het eerste biertje tijdens carnaval, als die gouden plak na winst op de 1500 meter schaatsen: de overnachtingscamping. In deze blog ontdek je waarom overnachten onderweg zo fijn en goed is. Zéker als je een flinke afstand naar bijvoorbeeld het Zuiden van Europa aflegt.
De eerste keer dat we samen gingen kamperen waren we nog jong, een jaar of negentien, en we hadden alleen oog voor elkaar. Natuurlijk hebben we wel mensen gesproken maar waarover? Hoe lang? Geen flauw idee!! Dus vrienden gemaakt? Niet een!!
Ik ben op m’n best als het huis lekker opgeruimd is. Tuurlijk, er moet thuis geleefd worden, maar met een huis vol troep krijg ik een kop vol spaghetti. En dan niet zoals die ongekookte, keurig rechte sliertjes die netjes naast elkaar in zo’n plastic pakje zitten. Nee, het lijkt meer op die brei die je na het koken op je bord gooit. 80 opgekrulde, met elkaar verstrengelde sliertjes. Niet meer te volgen. Het liefst houd ik de boel in de caravan en in de voortent ook lekker geordend. Maar heel eerlijk: dat lukt me eigenlijk nooit. Het draait altijd weer uit op een letterlijke ‘chaos in de tent’.
Wat ben ik altijd jaloers op de berichten die ik op Facebook of Instagram voorbij zie komen van kampeerders die met pasen gaan kamperen! Het mág weer dus dan gáán ze ook!! Prachtige foto’s van plekjes waar ik ook wel had willen staan. Zelfs met een mager zonnetje. Of van een kampvuurtje met mensen eromheen gewikkeld in dekentjes. Bikkels vind ik het! Daar staat dan tegenover dat we, als de regen met bakken naar beneden komt tijdens die dagen, elkaar aankijken en onze zegeningen tellen omdat we warm en droog thuis zitten.